Tarivid

Jakie są skutki uboczne leku Tarivid 200?

Lek Tarivid 200, zawierający substancję czynną ofloksacynę, jak każdy produkt leczniczy, może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono możliwe skutki uboczne, pogrupowane według częstości występowania. Ważne jest, aby pamiętać, że dawka 200 mg odnosi się do ilości substancji czynnej w jednej tabletce, a spektrum możliwych działań niepożądanych jest charakterystyczne dla ofloksacyny ogólnie.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 100 pacjentów):

  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, biegunka, wymioty, bóle brzucha, niestrawność.
  • Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy.
  • Zaburzenia psychiczne: pobudzenie, zaburzenia snu (bezsenność).

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 1000 pacjentów):

  • Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: zakażenia grzybicze (np. kandydoza).
  • Zaburzenia psychiczne: niepokój, splątanie, nerwowość, koszmary senne.
  • Zaburzenia układu nerwowego: senność, parestezje (uczucie mrowienia, drętwienia), zaburzenia smaku, zaburzenia węchu.
  • Zaburzenia oka: podrażnienie oka.
  • Zaburzenia ucha i błędnika: zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego).
  • Zaburzenia serca: kołatanie serca.
  • Zaburzenia naczyniowe: zapalenie żył.
  • Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: kaszel, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła.
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka, świąd, pokrzywka.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):

  • Reakcje nadwrażliwości: reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne (nagłe, ciężkie reakcje alergiczne, które mogą zagrażać życiu), obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk skóry, błon śluzowych).
  • Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: anoreksja (utrata apetytu).
  • Zaburzenia psychiczne: reakcje psychotyczne (np. omamy), lęk, stany splątania, depresja.
  • Zaburzenia układu nerwowego: drgawki, objawy pozapiramidowe (np. drżenie, sztywność, zaburzenia ruchowe).
  • Zaburzenia serca: tachykardia (przyspieszone bicie serca).
  • Zaburzenia naczyniowe: niedociśnienie tętnicze.
  • Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: duszność, skurcz oskrzeli.
  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: zapalenie jelit (czasami krwotoczne).
  • Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi.
  • Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: zapalenie ścięgien.
  • Zaburzenia nerek i dróg moczowych: zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):

  • Zaburzenia krwi i układu chłonnego: niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek), eozynofilia (zwiększenie liczby eozynofilów), małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi), agranulocytoza (znaczne zmniejszenie liczby granulocytów).
  • Zaburzenia układu immunologicznego: wstrząs anafilaktyczny lub anafilaktoidalny.
  • Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: hipoglikemia (zbyt niskie stężenie cukru we krwi) u pacjentów leczonych z powodu cukrzycy, hiperglikemia (zbyt wysokie stężenie cukru we krwi).
  • Zaburzenia psychiczne: reakcje psychotyczne z zachowaniami autoagresywnymi, w tym myśli lub próby samobójcze.
  • Zaburzenia układu nerwowego: neuropatia obwodowa czuciowa lub czuciowo-ruchowa (uszkodzenie nerwów), drżenie.
  • Zaburzenia oka: zaburzenia widzenia.
  • Zaburzenia ucha i błędnika: utrata słuchu, szumy uszne.
  • Zaburzenia serca: zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT w EKG (mogące prowadzić do groźnych dla życia arytmii).
  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: rzekomobłoniaste zapalenie jelit (ciężka biegunka).
  • Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, ciężkie uszkodzenie wątroby.
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella), nadwrażliwość na światło, plamica naczyniowa.
  • Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: zerwanie ścięgna (np. ścięgna Achillesa – może wystąpić w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia leczenia i być obustronne), zapalenie stawów, bóle mięśni, rabdomioliza (rozpad mięśni).
  • Zaburzenia nerek i dróg moczowych: ostra niewydolność nerek, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek.

Działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

  • Bardzo ciężkie reakcje skórne.
  • Utrata przytomności z powodu znacznego zmniejszenia stężenia cukru we krwi (śpiączka hipoglikemiczna).

Szczególnie ważne ostrzeżenia dotyczące działań niepożądanych fluorochinolonów (do których należy Tarivid):

  • Zapalenie i zerwanie ścięgien: Może wystąpić ból i obrzęk ścięgien, najczęściej ścięgna Achillesa. Ryzyko jest większe u osób starszych, pacjentów przyjmujących kortykosteroidy oraz po przeszczepach.
  • Neuropatia obwodowa: Objawy mogą obejmować ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie i/lub osłabienie.
  • Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego: Mogą obejmować drgawki, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe i reakcje psychotyczne.
  • Wydłużenie odstępu QT: Może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku Tarivid 200 i skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala:

  • Ciężka reakcja alergiczna (np. trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, wysypka, świąd).
  • Ból, obrzęk lub zerwanie ścięgna.
  • Ciężka, uporczywa biegunka (może być objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelit).
  • Drgawki.
  • Objawy neuropatii (np. ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie, osłabienie).
  • Myśli lub zachowania samobójcze.
  • Objawy ciężkiego uszkodzenia wątroby (np. zażółcenie skóry i oczu, ciemny mocz, utrata apetytu, ból brzucha).
  • Objawy ciężkich reakcji skórnych (np. pęcherze, nadżerki).

Przed rozpoczęciem leczenia należy dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania leku. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich występujących schorzeniach oraz przyjmowanych lekach. Lek Tarivid 200 (którego substancją czynną jest ofloksacyna w dawce 200 mg) może powodować różnorodne skutki uboczne, podobnie jak inne antybiotyki z grupy fluorochinolonów. Ważne jest, aby pacjent był świadomy potencjalnych działań niepożądanych i zgłaszał je lekarzowi.

Skutki uboczne leku Tarivid 200 można podzielić ze względu na częstość występowania:

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):

  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha.
  • Zaburzenia układu nerwowego: bóle głowy, zawroty głowy.
  • Reakcje skórne: wysypka, świąd.
  • Inne: pobudzenie, zaburzenia snu, podrażnienie oka (przy stosowaniu postaci okulistycznych, choć pytanie dotyczy tabletek 200mg), kaszel, zapalenie nosa i gardła.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):

  • Zaburzenia psychiczne: niepokój, splątanie, koszmary senne, zaburzenia psychotyczne (np. omamy), depresja.
  • Zaburzenia układu nerwowego: senność, drętwienie lub mrowienie (parestezje), zaburzenia smaku i węchu.
  • Zaburzenia oka: zaburzenia widzenia.
  • Zaburzenia ucha i błędnika: zaburzenia równowagi.
  • Zaburzenia serca: kołatanie serca.
  • Zaburzenia naczyniowe: uderzenia gorąca.
  • Zaburzenia układu oddechowego: duszność, skurcz oskrzeli.
  • Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i/lub stężenia bilirubiny.
  • Reakcje skórne: pokrzywka, nadmierna potliwość, wysypka krostkowa.
  • Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: zapalenie ścięgien.
  • Zaburzenia nerek i dróg moczowych: zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów):

  • Reakcje nadwrażliwości: reakcja anafilaktyczna/anafilaktoidalna (bardzo poważna reakcja uczuleniowa, objawiająca się osłabieniem, omdleniem, trudnościami w oddychaniu lub obrzękiem twarzy, warg, gardła lub języka), obrzęk naczynioruchowy.
  • Zaburzenia metaboliczne i odżywiania: jadłowstręt.
  • Zaburzenia układu nerwowego: drgawki, zaburzenia pozapiramidowe i inne zaburzenia koordynacji mięśniowej.
  • Zaburzenia ucha i błędnika: szumy uszne, utrata słuchu.
  • Zaburzenia serca: tachykardia (przyspieszone bicie serca).
  • Zaburzenia naczyniowe: niedociśnienie tętnicze.
  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: zapalenie jelita (czasami z krwawieniem – rzekomobłoniaste zapalenie jelit).
  • Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: żółtaczka cholestatyczna.
  • Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: zerwanie ścięgna (np. Achillesa), które może wystąpić w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia leczenia i może być obustronne.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):

  • Zaburzenia krwi i układu chłonnego: niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek), eozynofilia (zwiększenie liczby eozynofilów), małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi), agranulocytoza (znaczne zmniejszenie liczby granulocytów).
  • Zaburzenia metaboliczne i odżywiania: hipoglikemia (zbyt niskie stężenie cukru we krwi) u pacjentów z cukrzycą leczonych lekami hipoglikemizującymi, hiperglikemia (zbyt wysokie stężenie cukru we krwi), śpiączka hipoglikemiczna.
  • Zaburzenia psychiczne: reakcje psychotyczne z zachowaniami autoagresywnymi, w tym myśli lub próby samobójcze.
  • Zaburzenia układu nerwowego: neuropatia czuciowa lub czuciowo-ruchowa obwodowa, drżenie.
  • Zaburzenia serca: zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT w EKG (szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka).
  • Zaburzenia układu oddechowego: alergiczne zapalenie płuc, ciężka duszność.
  • Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: zapalenie wątroby (czasami ciężkie, prowadzące do niewydolności wątroby, w tym przypadki śmiertelne).
  • Reakcje skórne: rumień wielopostaciowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka (zespół Lyella), zespół Stevensa-Johnsona, ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), wysypka polekowa, zapalenie naczyń.
  • Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: bóle mięśni, bóle stawów, rabdomioliza (rozpad mięśni prążkowanych) i/lub miopatia, osłabienie mięśni (szczególnie ważne u pacjentów z miastenią).
  • Zaburzenia nerek i dróg moczowych: ostra niewydolność nerek, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

  • Nadwrażliwość na światło (reakcje fototoksyczne i fotoalergiczne): podczas leczenia należy unikać silnego światła słonecznego i promieniowania UV. Reakcja może utrzymywać się do 48 godzin po zakończeniu leczenia.
  • Zaburzenia pamięci.
  • Tętniak aorty i rozwarstwienie aorty (zgłaszano przypadki u pacjentów przyjmujących fluorochinolony).
  • Zapalenie błony naczyniowej oka.

Ważne uwagi:

  • Ryzyko uszkodzenia ścięgien: Jest to jedno z poważniejszych działań niepożądanych fluorochinolonów. W przypadku wystąpienia bólu, obrzęku lub zapalenia ścięgna, należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem oraz unikać wysiłku fizycznego.
  • Neuropatia obwodowa: Jeśli wystąpią objawy takie jak ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie i/lub osłabienie, należy poinformować lekarza.
  • Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy: Należy zachować ostrożność, jeśli w przeszłości występowały drgawki lub inne schorzenia OUN.
  • Reakcje psychotyczne: W przypadku wystąpienia reakcji psychotycznych, myśli samobójczych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
  • Wydłużenie odstępu QT: Pacjenci z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT powinni być monitorowani.
  • Zaburzenia stężenia glukozy: Szczególnie u pacjentów z cukrzycą należy monitorować stężenie glukozy we krwi.

Lista ta nie jest wyczerpująca. Zawsze należy zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania leku Tarivid 200 lub skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą w celu uzyskania pełnych informacji o możliwych skutkach ubocznych. Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, należy niezwłocznie zgłosić je lekarzowi.

Wszystkie pytania: