Stosowanie leku Zotral (sertralina) w ciąży jest możliwe tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Decyzję podejmuje się indywidualnie w zależności od stanu zdrowia pacjentki i nasilenia objawów depresji czy lęku.
Dane z badań nie wykazują jednoznacznie zwiększonego ryzyka wad wrodzonych, ale nie można całkowicie wykluczyć niewielkiego ryzyka.
Stosowanie w tych okresach może być uzasadnione w przypadkach umiarkowanych do ciężkich zaburzeń psychicznych.
Stosowanie sertraliny w późnym okresie ciąży może prowadzić do objawów u noworodka, takich jak:
trudności z oddychaniem,
drżenie,
nadmierna senność lub pobudzenie,
problemy z karmieniem,
sztywność lub wiotkość mięśni.
Są to najczęściej przemijające objawy wynikające z tzw. zespołu odstawiennego u noworodka, który może wystąpić po ekspozycji na lek w trzecim trymestrze.
Istnieje niewielkie ryzyko zwiększenia krwawień okołoporodowych (np. poporodowa atonia macicy lub krwotok).
Noworodki narażone na sertralinę w życiu płodowym powinny być monitorowane po porodzie pod kątem objawów odstawiennych lub trudności adaptacyjnych.
Sertralina przenika do mleka matki, ale zwykle w niewielkich ilościach.
Jest jednym z najczęściej zalecanych leków przeciwdepresyjnych dla kobiet karmiących.
Decyzję o kontynuacji leczenia podczas karmienia powinien podjąć lekarz na podstawie bilansu korzyści i ryzyka.
Zotral można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy jest to konieczne i pod ścisłą kontrolą lekarza.
Ryzyko dla płodu jest stosunkowo niskie, ale nie zerowe – szczególnie w III trymestrze.
W razie planowania ciąży lub potwierdzenia ciąży należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem w celu omówienia dalszego leczenia.